Pertsonen jaiotetxeak ekarri ohi ditut blog honetara. Gaurkoan, baina, aldizkari batena dakart; Fontes Linguae Vasconum: studia et documenta euskal hizkuntzalaritzako aldizkariarena. Horra istorioa.

Jose Mari Satrustegi etnografo, idazle eta euskalaria Urdiainen apez ibili zen 1964tik 1995ra. Tarte hartan irudiko apez-etxean bizi izan zen bere gelariarekin. 1968ko uztailaren 7an, San Fermin egunez, Jose Esteban Urangak, Nafarroako Diputazioko Bianako Printzea erakundeko buruak, Satrustegiri bisita egin zion Urdiaingo apez-etxean. Etniker-Nafarroa lanean hasia zela, eta ikerketen emaitzak argitaratzeko aldizkari bat sortu behar zela esan zion apezari, izan ere, Satrustegi Etnikerreko eta Bianako Printzea erakundeko kidea zen ordurako.

Solasak eta perpausak, azkenean, aldizkariaren izaera hizkuntzalaritzara lerratu zuen, etnografiara baino gehiago. Fontes Linguae Vasconum jarri zioten izena, Etxepareren liburua gogoan. Euskarari buruzko ikerketak eta euskal testu zaharrak emango zituen ezagutzera, horregatik gehitu nahi izan zion Satrustegik studia et documenta azpiizenburua. Hala, 1969an ikusi zuen argia aldizkariaren lehendabiziko zenbakiak, eta iaz egin zituen 50 urte. Apez arruazuarra izan zen beti aldizkariaren arduraduna eta hornitzaile nagusia, eta 1988tik aurrera zuzendari ere bai, 2003an hil zen arte.

Gai etnografikoek ere lekua behar zutela ahaztu gabe, hura baitzen bileraren jatorrizko xedea, Cuadernos de Etnología y Etnografía de Navarra aldizkaria sotzea ere erabaki zuten Urangak eta Satrustegik. Horrek ere 50 urte egin ditu, beraz.

Pasadizo hau guztia Satrustegik berak idatziz paratu zuen, lan honetan.

Urdiaingo apez-etxea ez dago elizaren ondo-ondoan. Eliza atzean utzita, gora eginen dugu Barrenkaletik, eta Portuko kalean aurkituko dugu, ezker.